Link ile ödeme ve sanal POS farkı: iki yöntem aynı işletmede nasıl birlikte çalışır?

Link ile ödeme ile sanal POS arasındaki fark, paranın nasıl tahsil edildiği değil, satışın nerede tamamlandığıdır. Sanal POS, işletmenin kendi sitesindeki ödeme adımını çalıştırır ve bunun için siteye teknik entegrasyon yapılması gerekir. Link ile ödemede ödeme adımı siteden çıkar, tek bir bağlantıya taşınır ve müşteriye hangi kanaldan ulaşılıyorsa o kanaldan gönderilir.

Bu ayrım çoğu karşılaştırmada bir seçim sorusu gibi kurulur. Oysa iki yöntem aynı kart kabul katmanının üzerinde çalışır: işletme adına tanımlı sanal POS her iki durumda da devrededir, değişen tek şey müşterinin ödeme ekranına hangi yoldan geldiğidir. Bu yüzden asıl soru hangisinin daha iyi olduğu değil, satışların hangi bölümünün siteden, hangi bölümünün bir konuşmadan doğduğudur.

Sanal POS ve ödeme linki tam olarak neyi tanımlıyor

Karışıklığın büyük bölümü, sanal POS teriminin iki farklı şeyi anlatmak için kullanılmasından çıkıyor. Birincisi bankanın işletme adına tanımladığı sanal POS: kart işleminin yetkilendirildiği ve tutarın işletmenin banka hesabına geçtiği banka tarafı. İkincisi bu POS’u e-ticaret sitesindeki sepet akışına bağlayan yazılım katmanı. Tahsilat.com’un Sanal POS ürünü bu ikinci tarafta durur, yani kart kabulünü bankadan devralmaz, siteyle banka arasındaki bağlantıyı kurar.

Ödeme linki ise ayrı bir ödeme yöntemi değil, ödeme ekranına giden bir adrestir. Panelde tutar ve açıklama girildiğinde markalı bir bağlantı üretilir. Müşteri bu bağlantıya dokunduğunda karşısına çıkan ekran, kart bilgilerini alan ve 3D Secure doğrulamasını çalıştıran aynı ödeme sayfasıdır. Tahsilat.Link tarafında aynı bağlantı kısa özel link ya da QR kod biçiminde de paylaşılabilir.

Bir noktayı burada netleştirmek gerekiyor. Tahsilat.com bir banka değildir, ödeme kuruluşu ya da elektronik para kuruluşu da değildir. Sağladığı şey teknik ödeme altyapısıdır ve tahsil edilen tutar hiçbir aşamada bu şirketin hesabında beklemez. Bedel, işletme adına tahsis edilen sanal POS üzerinden doğrudan işletmenin kendi banka hesabına aktarılır. Bu, siteden alınan ödeme için de bağlantıdan alınan ödeme için de aynı biçimde geçerlidir.

İki yöntem nerede ayrışıyor

Birinci ayrım entegrasyon ihtiyacında. Sanal POS’u siteye bağlamak bir geliştirme işidir: sepet ve ödeme adımının kurgulanması, API dokümantasyonuna göre bağlantının yazılması veya hazır SDK’nın kullanılması, sandbox ortamında test edilmesi, webhook bildirimlerinin doğrulanması gerekir. Magento, OpenCart, Ticimax ve PrestaShop gibi hazır altyapılarda bu iş büyük ölçüde modül kurulumuna iner. Özel yazılmış bir sitede ise geliştirici zamanı isteyen gerçek bir yazılım görevidir.

Ödeme linki bu adımların hiçbirine ihtiyaç duymuyor. Sitesi olmayan ya da sepet akışına dokunmak istemeyen bir işletme ödeme bağlantısı ile tahsilat yoluna geçtiğinde kod tarafında yapılacak bir iş kalmıyor: tutar panelde girilir, markalı bağlantı üretilir, paylaşılır. Entegrasyon burada bir ön koşul olmaktan çıkıyor.

İkinci ayrım satışın hangi kanalda yürüdüğü. Sanal POS, müşterinin siteye kendi gelip ürünü seçtiği ve ödemeyi kendi başına tamamladığı satışlar için kurgulanmıştır. Kimse müşteriye ödeme çağrısı göndermez, akış müşterinin kendi hızıyla ilerler. Link ile ödeme tam tersini yapar: satış bir telefon görüşmesinde, mesajlaşma uygulamasında, sosyal medya yazışmasında veya yüz yüze başlamışsa ödeme çağrısını işletme gönderir. Marka bu tarafta SMS, e-posta ve yerinde QR kod dahil beşten fazla paylaşım kanalı sunuyor.

Üçüncü ayrım devreye alma tarafında ve burada karşılaştırma bir süre karşılaştırmasından çok bir iş türü karşılaştırmasıdır. Sanal POS yolunda önce bankayla sanal POS sözleşmesi tamamlanır, ardından sitedeki entegrasyon ve testler gelir; bu işin ne kadar süreceği sitenin karmaşıklığına ve geliştirme kaynağına göre işletmeden işletmeye değişir. Link yolunda hesap açıldıktan sonra ilk bağlantı doğrudan panelden oluşturulur, arada bir geliştirme aşaması yoktur. Ticari çerçeve ikisinde de aynı yerden başlar: başvuru ücretsizdir, kurulum ücreti alınmaz, taahhüt yoktur ve ücretlendirme yalnızca başarılı işlemler üzerinden yapılır.

İki yüzeyde de değişmeyen katman

Yöntem karşılaştırmalarında en sık atlanan nokta şu: güvenlik ve kart kabul tarafı, ödemenin hangi yüzeyde tamamlandığına göre değişmiyor. Kart verisi her iki durumda da aynı altyapıda işleniyor. Bu altyapı için PCI DSS v4.0.1 Service Provider kapsamında bağımsız QSA denetiminden geçmiş PCI-DSS Level 1 seviyesi belirtiliyor; ISO 27001:2013 ve SOC 2 Type II sertifikaları, KVKK ve GDPR uyumu, TLS 1.3, 256-bit AES şifreleme ve tokenization da aynı katmanın parçası olarak yayınlanıyor.

Doğrulama ve risk tarafında da bir yüzey ayrıcalığı yok. Visa, Mastercard, Troy ve American Express olmak üzere dört kart türü, 3D Secure 2.0 doğrulaması ve SmartCheck’in risk skorlaması, cihaz parmak izi ile davranış analizine dayanan fraud kontrolü, ödemenin siteden mi bağlantıdan mı geldiğine bakmıyor. SmartCheck için açıklanan doğruluk oranı %99.9. Altyapı tarafında yayınlanan uptime garantisi %99.95, ödeme başarı oranı ise %99.8 olarak veriliyor ve 25 entegre banka ve kuruluş üzerinden çalışılıyor.

Tutarın hesaba geçme zamanı da yüzeye göre değişmiyor, her iki yolda da ertesi iş günü aktarım söz konusu. Kapsam tarafında 12 taksit imkanı ile TRY, USD, EUR ve GBP dahil 20’den fazla para birimi ödeme altyapısının kapsamı olarak yayınlanıyor. Bir işlemde hangi taksit seçeneklerinin açık olacağı ise işletmenin bankasıyla yaptığı sanal POS sözleşmesine bağlı olduğu için bu tarafın bankayla teyit edilmesi gerekir.

Aynı işletmede ikisi birlikte nasıl çalışıyor

İki yüzeyi birlikte kullanan bir işletmede iş bölümü, satışın başlangıç noktasına göre kuruluyor. Siteye kendi gelen, ürünü seçen ve ödemeyi kendi tamamlayan müşteri sepet akışında kalıyor. Fiyatı konuşarak belirlenen, ölçüye göre hazırlanan, teklif üzerine ilerleyen veya sitede hiç listelenmeyen bir satış ise sepete girmiyor. Bağlantı tam bu boşlukta devreye giriyor.

Pratik karşılığı şöyle görünür. Sitesinden standart ürün satan bir işletme aynı hafta içinde şunları da yapar: telefonla gelen özel bir sipariş, sosyal medya mesajından çıkan bir rezervasyon, fiziksel noktada tamamlanan bir hizmet bedeli, bir de sonradan kapatılacak bakiye. Bunların çoğu sepet akışına oturmaz, ama hepsi kartla tahsil edilebilir. Entegre ödeme adımı ilk grubu, bağlantı ise diğerlerini karşılar.

Tek yüzeyle çalışmanın maliyeti burada ortaya çıkıyor. Yalnızca entegre ödeme adımı olan bir işletme, siteye hiç uğramadan satın almaya hazır hale gelmiş müşteriyi havale talimatına ya da başka bir yola yönlendirmek zorunda kalır. Yalnızca bağlantıyla çalışan bir işletme ise sitesinde ürünü inceleyip o an ödemek isteyen müşteriyi bekletir, çünkü her tahsilat için birinin bağlantı üretip göndermesi gerekir. İkinci durum satış hacmi büyüdükçe operasyonel bir yüke dönüşür.

Ürün ailesinin geri kalanı da bu iş bölümünün üzerine oturuyor. Tekrarlayan tahsilat için abonelik, kod yazmadan ürün yayınlayıp ödeme almak için Mağazam, bayi tahsilatını cari yönetimiyle birlikte yürütmek için B2B bayi tahsilat, birden fazla POS arasında yönlendirme yapmak için Pos Yönlendirme ayrı başlıklar olarak duruyor. Yani karar sadece sepet ile bağlantı arasında değil, satışın hangi biçimde tekrarlandığı üzerinden de veriliyor.

Maliyet tarafında neyin ücreti var, neyin yok

Yüzey seçimi tek başına bir fiyat kararı değil, çünkü ticari çerçeve iki yolda da aynı yerden geliyor: başvuru ücretsiz, kurulum ücreti yok, taahhüt yok ve ücretlendirme yalnızca başarılı işlemler üzerinden yapılıyor. Başvuru sayfasında yayınlanan ifade “%0,79’dan başlayan oranlar” biçiminde. Bu bir başlangıç oranıdır, her işletmeye uygulanan sabit bir oran değildir.

Bu noktada birbirine karıştırılan iki kalem var. Birincisi banka komisyonu: kart işleminin komisyon oranı, işletmenin bankasıyla yaptığı sanal POS sözleşmesine göre belirlenir ve altyapı ücretlendirmesinden ayrı durur. İkincisi paket ücretleri: sitede yayınlanan aylık paket fiyatları yalnızca Pos Yönlendirme ve B2B bayi tahsilat kullanımı içindir. Sadece sanal POS başvurusu yapan bir işletmeden paket ücreti alınmaz, dolayısıyla sanal POS için aylık şu kadar ödenir biçimindeki okuma yanlıştır.

Paket tarafına geçen işletmeler için yayınlanan kademeler şöyle: hesap onayından itibaren 30 gün geçerli olan ücretsiz paket ayda 250 işlem ve 1.000.000 TRY, Pro paketi ayda 2.500 TRY artı KDV ile 500 işlem ve 2.500.000 TRY, Pro+ paketi ayda 3.500 TRY artı KDV ile 1.000 işlem ve 3.500.000 TRY, Enterprise ise 1.000’in üzerinde işlem ve 10.000.000 TRY üzeri işlem tutarı için teklifle ilerliyor. Bu limitler işlem adedi ve işlem tutarı üzerine kurulu; bağlanacak banka ve POS sayısında sınır yok, POS başına ek ücret alınmıyor. B2B ve B2C ürünlerinin muhasebe entegrasyonlarını içermediği ise ayrıca belirtiliyor.

İş bölümünü belirleyen sorular

İki yüzey arasındaki dağılımı şu sorular netleştiriyor. Cevaplar teknik bir tercihten çok, işletmenin satışının nasıl yürüdüğünü tarif ediyor.

• Satışların ne kadarı siteye kendi gelen müşteriden çıkıyor? Bu oran yüksekse entegre ödeme adımı zorunlu tarafta kalıyor.
• Fiyat her satışta aynı mı, yoksa konuşarak mı belirleniyor? Değişken fiyat, bağlantı tarafını gerektiriyor.
• Tahsilat bir ekranda mı yoksa fiziksel bir noktada mı tamamlanıyor? Yerinde biten işlerde QR kod tarafı devreye giriyor.
• Aynı müşteriden tekrar eden bir tahsilat var mı? Bu durum abonelik tarafında ayrı bir kurgu istiyor.
• Site hazır bir e-ticaret altyapısı üzerinde mi, özel yazılım mı? Bu cevap, entegrasyonun modül kurulumu mu geliştirme işi mi olacağını belirliyor.

Cevaplar çoğu işletmede ikisini birden işaret ediyor. Bu yüzden yöntemlerden birini seçmek yerine hangi satışın hangi yüzeyde tamamlanacağını tanımlamak, tahsilat tarafındaki asıl karar oluyor.

Sık sorulan sorular

Link ile ödeme kullanmak için ayrıca sanal POS gerekir mi

Ödeme bağlantısı ayrı bir para kanalı değil. Bağlantıya tıklayan müşterinin kartı, işletme adına tanımlı sanal POS üzerinden işleniyor ve tutar işletmenin kendi banka hesabına geçiyor. Değişen şey siteye entegrasyon yapılıp yapılmadığı; kart kabul tarafı iki yolda da yerinde duruyor.

İki yüzeyi birlikte kullanmak komisyon oranını değiştirir mi

Komisyon oranı işletmenin bankasıyla yaptığı sanal POS sözleşmesinden geliyor, yani ödemenin siteden mi bağlantıdan mı alındığı üzerinden belirlenen bir kalem değil. Altyapı tarafında ise kurulum ücreti ve taahhüt bulunmuyor, ücretlendirme yalnızca başarılı işlemler üzerinden yapılıyor. İşletmeye uygulanacak kesin oranın bankayla ve başvuru sırasında netleştirilmesi gerekiyor.

Sitesi olmayan bir işletme yalnızca bağlantıyla ilerleyebilir mi

İlerleyebilir, çünkü bağlantı üretmek için sitede bir ödeme adımı bulunması gerekmiyor; bağlantı panelden oluşturuluyor ve SMS, e-posta ya da QR kod gibi kanallarla paylaşılıyor. Site kurulduğunda entegre ödeme adımı ayrı bir iş olarak gündeme gelir; bağlantı kullanılıyor olması o adımın yerine geçmez.