Küba, ABD ambargosunun gölgesinde derin bir yakıt kriziyle boğuşuyor. Adada oteller kapanırken, hükümet turizmden kamu hizmetlerine kadar hayatın her alanında acil önlemler alıyor. Bu enerji darboğazı, Karayip cennetini zorlu bir sürece sokuyor.
Karayip’in incisi Küba, son dönemde tarihinin en çetin yakıt krizlerinden biriyle yüzleşiyor. Ülkedeki enerji darboğazı, sadece akaryakıt pompalarını değil, turizmden günlük yaşama kadar her alanı derinden etkiliyor. Ulusal basından sızan bilgilere göre, yakıt yetersizliği nedeniyle bazı oteller kapılarını şimdilik kapatmak zorunda kaldı ve turistler diğer tesislere yönlendiriliyor. Bu durum, adanın en önemli döviz kaynaklarından olan turizmi doğrudan baltalıyor.
Küba yönetimi, enerji tüketimini dizginlemek ve mevcut turistik tesisleri daha verimli kullanmak adına radikal kararlar aldı. Başbakan Yardımcısı Oscar Perez-Olivia’nın devlet televizyonundan duyurduğu plan, devam eden turizm sezonundan azami faydayı sağlarken, aynı zamanda tasarrufu da merkeze alıyor. Bu kapsamda, özellikle yakıt sıkıntısının vurduğu bölgelerde otel kapanışları ve misafir rotasyonları gündeme geldi. Küba, bu adımla hem krizi yönetmeyi hem de turizmden elde edilen geliri korumayı hedefliyor.
Yakıt krizine karşı hükümet, çok yönlü bir eylem planı devreye soktu. Bu planın ana hatları şöyle:
Ulaştırma Bakanı Eduardo Rodriguez’in açıklamalarına göre, iç ve dış hat uçuşları şimdilik kesintisiz devam edecek; havaalanları ve limanlar faaliyetlerini sürdürecek. Ancak karayolu trafiğinde kısıtlamalar kendini gösteriyor. Devlet medyasında yer alan bilgilere göre, dövizle satış yapan benzin istasyonları açık kalacak ancak satışlar kişi ve araç başına günlük en fazla 20 litre ile sınırlandırıldı. Bu, hem bireysel kullanımda hem de ticari taşımacılıkta ciddi bir kısıtlamayı beraberinde getiriyor.
Küba Devlet Başkanı Miguel Diaz-Canel, yakıt krizinin temelinde ABD’nin ülkesine uyguladığı petrol ablukasını işaret ediyor. 6 Şubat’ta yaptığı açıklamada, “Geçen aralık ayından bu yana dışarıdan hiç yakıt alamadık. Bir büyük gücün, küçük bir ülkeye karşı bu denli saldırgan ve suç niteliği taşıyan bir politika benimsemesi kınanmalıdır. Bu, bizi tamamen boğmak anlamına geliyor. Direnmezsek ne yapacağız, teslim mi olacağız?” sözleriyle, ülkesinin içinde bulunduğu durumu ve direniş kararlılığını vurguladı. Bu sözler, Küba’nın uluslararası arenadaki mücadelesinin bir yansıması.
Küba’nın günlük enerji ihtiyacının yaklaşık 110 bin varil petrol olduğu, ancak Venezuela’nın 2025’te bunun sadece yaklaşık 30 bin varilini karşılayabildiği belirtiliyor. Geri kalan ihtiyacın karşılanamaması, ambargonun doğrudan bir sonucu. ABD Başkanı Donald Trump’ın 30 Ocak’ta imzaladığı başkanlık kararnamesi, Küba’ya petrol satan veya sağlayan ülkelerden gelen tüm mallara gümrük vergisi uygulanmasını öngörüyordu. Beyaz Saray bu kararı, Küba’nın “zararlı eylem ve politikalarına” karşı ABD’nin ulusal güvenlik ve dış politika çıkarlarını koruma amacı taşıdığını savunsa da, Küba bunu enerji tedarikini boğma girişimi olarak değerlendiriyor. Trump’ın Küba liderleriyle petrol tedariki konusunda görüşme iddiaları ise Küba tarafından yalanlanmıştı.
Küba’nın bu zorlu yakıt sınavından nasıl çıkacağı merak konusu. Adanın dirençli halkı ve yönetimi, bu enerji darboğazını aşmak için farklı yollar arayışında.
