İstanbul’un ikonik yapısı Galata Kulesi, 6 Şubat depremlerinin yıl dönümünde, felaketin ardında bıraktığı ‘engellilik’ gerçeğine ışık tuttu. Türkiye Beyazay Derneği’nin yürüttüğü farkındalık çalışmasıyla kuleye yansıtılan mesajlar, yıkılan binaların ötesinde, sağlam olmayan yapıların insan hayatındaki geri dönülmez etkilerini gözler önüne serdi. Bu güçlü çağrı, afet öncesi tedbirlerin ve güvenli yaşam hakkının hayati önemini bir kez daha vurguluyor.
İstanbul’un kadim sembolü Galata Kulesi, 6 Şubat depremlerinin birinci yıl dönümünde, hafızalara kazınan acıların ötesinde, yeni bir farkındalık projesine ev sahipliği yaptı. Kuleye yansıtılan görüntüler ve yürek burkan mesajlar, felaketin ‘engellilik’ boyutunu gözler önüne sererek toplumsal vicdanı bir kez daha harekete geçirdi. Bu, sadece bir anma değil, geleceğe yönelik çarpıcı bir uyarıydı.
Kulenin taştan gövdesine düşen o unutulmaz anlar, depremlerde bedensel bütünlüğünü yitiren, hayatları geri dönülmez biçimde değişen depremzedelerin yüzlerini taşıyordu. Görüntülere eşlik eden o can alıcı ifade, hepimizin belleğine kazınmalı: “6 Şubat’ta sadece binalar yıkılmadı, insanların bedensel bütünlüğü de enkazların altında kaldı. Engellilik bir kader değil, sağlam olmayan yapıların bedelidir.” Bu cümleler, belki de göz ardı ettiğimiz, görmezden geldiğimiz acı bir gerçeği fısıldıyordu.
Türkiye Beyazay Derneği Genel Başkanı Lokman Ayva, bu anlamlı çalışmanın ardındaki derin amacı şöyle açıkladı: “Amacımız yalnızca yitirdiklerimizi anmak değil, felaketten sağ kurtulup yaşamları bambaşka bir mecraya sürüklenen bireyleri, onların görünmez çığlıklarını duyurmaktır.” Ayva, bu yansıtımın, afet sonrası değil, afet öncesi alınması gereken tedbirlerin ve her bireyin erişilebilir, güvenli yaşam hakkının ne denli elzem olduğunun altını çizen sarsıcı bir çağrı olduğunu vurguladı.
Beyazay Derneği’nin kamuoyuna yönelttiği o can alıcı sorular ve dilekler, sadece bir temenni değil, tüm topluma yöneltilmiş vicdanlı bir davetti: “Depremleri değil, ihmalleri konuşalım. Engelliliği değil, engel yaratan sistemi sorgulayalım.” Ve o iç burkan son arzu: “Bir daha hiçbir hayat, sağlam olmayan temeller yüzünden yarım kalmasın.” Bu sözler, sadece duvarlara yansıyan ışık değil, aydınlık bir gelecek inşa etme kararlılığının da bir simgesiydi.
